Netwerk in de wijk helpt

Posted on Posted in Wijkverhalen

Als wijkteam ‘Jeugd- & Gezin’ kennen wij veel mensen in de buurt. Niet alleen als ‘cliënt’, maar ook als buurtgenoot.
Wij lopen immers gewoon over straat en begroeten iemand wanneer wij diegene passeren. Daarnaast wordt er over ons gesproken. Vrijwel iedereen in de wijk kent wel iemand, waar het Jeugd- & Gezinsteam (JGt) ondersteuning biedt. En soms komen zaken samen in samenwerking met ketenpartners als de Jeugdgezondheidszorg (JGZ).

Zo kwamen wij vanuit het JGt, via een van onze collega’s van de JGZ, in contact met een moeder van drie kinderen, de jongste nog een klein baby’tje. Sinds kort is deze moeder abrupt alleen voor de zorg van haar kinderen komen te staan. Opeens moet zij alles zelf en alleen regelen.  Moeder heeft niet veel vriendinnen die haar kunnen helpen en familie woont in het buitenland.  Een inkomen,  de rekeningen betalen, de zorg voor haar kinderen, alles komt op haar schouders terecht. En dat valt niet mee.
Want naast haar eigen verdriet was er ook het verdriet en gemis van vader door de kinderen. Het oudste kind heeft last van ADHD en moeder moet met haar naar de GGZ aan de andere kant van de stad. Dat is een hele reis met drie jonge kinderen en geen eigen vervoer. Twee bussen op de heen weg en twee bussen op de terugweg.
Tijdens het gesprek moest ik denken aan één van mijn andere cliënten. Een alleenstaande moeder die thuis is om zorg aan haar kind te bieden. Een leuke, intelligente dame met een groot hart.
Ik bedacht mij dat het misschien een idee zou zijn om haar te vragen of zij misschien wat zou kunnen betekenen. Af en toe oppassen op één van de kinderen wanneer moeder naar een afspraak zou moeten bijvoorbeeld. Ik heb het haar (met toestemming natuurlijk) gevraagd. En zei ze direct ‘ja’.

Inmiddels is de kennismaking geweest en is de ‘oppasmoeder’ vol enthousiasme begonnen. Ze denkt mee met moeder en regelt zelfs spulletjes voor het huis en de kinderen. Nu ben ik bezig om een andere moeder te benaderen om samen met haar naar de voedselbank te kunnen rijden, zodat ze niet meer door weer en wind heen en weer hoeft te lopen met de kinderwagen.
Deze moeder heeft nog steeds veel verdriet. En de problemen met de kinderen zijn nog niet verholpen.
Maar het is wel beter te dragen voor deze moeder, zodat zij met hulp op eigen kracht verder kan.

Dat is het fijne van in de wijk werken: je kent de mensen en de mensen kennen jou. En door samen op te trekken en elkaar te vertrouwen bereiken we heel wat!

Oktober 2018, Jeugd- & Gezinsteam, PdH

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *