Nieuwsbericht Juni

Huisarts en JGT werken nauw samen in het preventief ingrijpen.

Marja van de Ven is huisarts en aangesloten bij een van de Jeugd en Gezinsteams. Samen met haar bespraken wij de toegevoegde waarde van het JGT en het belang van het onderhouden hiervan.

Hoe lang ben je nu al huisarts en wat heeft u ertoe gedreven huisarts te worden? Ik ben in 2002 vanuit mijn studie komen werken bij Gezondheidscentrum Merenwijk, dus ik ben al zestien jaar huisarts. De reden voor mij om huisarts te worden was dat ik er tijdens mijn coschappen achter kwam dat ik alles interessant vond. Je kunt stellen dat je als huisarts veel te maken krijgt met alle vakgebieden en specialismen en hier veel van weet. Dus zowel met psychiatrie als met neurologie, als met kleine ingrepen; je beroep als huisarts is heel breed.

Dus het is de diversiteit die dit vakgebied voor u zo interessant maakt? Ja. Ik zie mijn rol als een soort poortwachter naar de tweede lijn. Je moet heel goed inschatten of het wel nodig is om mensen door te verwijzen naar een specialist. Ook met het oog op hoe duur de gezondheidszorg tegenwoordig is. De eerste lijn, als huisarts. is relatief goedkoop en daar wil je mensen ook zo graag mogelijk in houden. Vandaar dat ik denk dat het JGT wat dat betreft een belangrijke rol speelt, omdat door middel van verwijzen naar het JGT kan worden voorkomen dat mensen de hele dure en moeilijk te bereiken ggz in gaan.

Wat is voor u de grootste overeenkomst tussen uw visie op het beroep huisarts en de filosofie van het JGT? Nou, het preventief willen ingrijpen. Het willen voorkomen dat mensen intensievere vormen van hulp nodig hebben.

Vanuit het basisprincipe van het JGT bestaat er een wisselwerking: u kunt zelf het JGT inschakelen voor extra professie en visie op bepaalde problematiek, maar dit werkt ook andersom. U kunt ook vanuit het JGT benaderd worden om advies te geven. Hoe ziet u deze wisselwerking in de praktijk?
Ja ik denk dat dat wel redelijk in balans is. Wij hebben natuurlijk in gezondheidscentrum Merenwijk het grote voordeel dat het JGT bij ons in het gebouw zit. Dit betekent dat ik bij crisissituaties even snel binnen kan lopen voor advies, en andersom. Wij kloppen regelmatig bij elkaar aan om even te overleggen. Dit werkt erg prettig.

Dus eigenlijk waar in een andere situatie er op een langdurige manier advies moet worden ingewonnen door de externe is het nu een soort samenwerking op klein niveau? Ja, waardoor de antwoorden sneller komen en er dus sneller gehandeld kan worden. Hier hebben de cliënten weer baat bij. Zij willen graag snel antwoord op hun vragen en een oplossing voor de problemen waar zij mee aankloppen.

Ziet u de samenwerking met het JGT als een verrijking van uw vak? Of is het verbreed met extra werk? Nou de manier van werken zoals ik die nu ervaar levert mij niet meer werk op. Natuurlijk kost het even tijd om met elkaar om de tafel te gaan zitten, maar dit heeft zoveel meerwaarde dat ik het niet als extra werk zie.

Is er een patroon te ontdekken in de gevallen waar u als huisarts bij betrokken wordt? Is er sprake van één bepaalde vraag die u het meeste voorbij ziet komen? Wat ik heel veel zie is dat ouders met kinderen aankloppen omdat zij gedrags- of opvoedproblemen ervaren. Het gaat meestal meer om systeemproblemen dan om problemen van het kind zelf. Ouders hebben tegenwoordig heel veel moeite met de opvoeding an sich. Problemen met simpele dingen als omgaan met het geld wat er binnenkomt of de structuur van het gezin behouden en de rust en regelmaat waarborgen. Wanneer deze dingen gehandhaafd worden, hier ondersteuning bij geboden wordt en ouders dat zien en accepteren, dan denk ik dat de problematiek in veel gevallen al een stuk minder groot zou zijn. Want eigenlijk zie ik daar de grootste problemen.

Dus kort door de bocht: meer kijken naar de systemen van en rondom het kind is in veel gevallen de gouden aanpak? Ja. Weer een beetje terug naar de basis. Vroeger had dit al meerwaarde, maar wij lijken het nu een beetje te verliezen. De meeste vraag zit hem in deze systeemproblemen. Hoe ga je als ouder met je kind om? Kijk naar de basis en kijk daarna pas wat voor problematiek er nog overblijft.

Dat is wel wat samen gaat met de filosofie achter het JGT, dat juist op dat level of op dat niveau met kleine vormen van bijsturen al de beoogde veranderingen behaald kunnen worden. In hoeverre is uw advies leidend voor de rest van het traject na het doorverwijzen naar het JGT? Ik verwijs met mijn visie op de situatie. Ik geef aan wat ik ervan denk en vanuit daar wordt verder gehandeld. Je staat als huisarts bij een verwijzing aan het begin van een proces. Je moet dat aan alle kanten bewaken en zorgen dat alle betrokkenen goed op de hoogte blijven. Heel belangrijk vind ik hierin dat er terugkoppeling komt na het doorverwijzen. Op die manier weet ik of ik inderdaad de juiste visie had wat er eventueel anders had gekund. Op die manier werken is fijn, dan kom je ergens.

Helemaal aan het begin van het gesprek gaf u aan dat de schoonheid van het vak als huisarts voor u vooral zit in de diversiteit ervan. Zou u kunnen zeggen dat samenwerken met het JGT een verrijking is die daar perfect op aansluit? Ja. Want op die manier ben je nog meer betrokken bij verschillende soorten casussen en onderwerpen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *