Wat we doen

Een kerstboodschap: zelfsturende rendieren

Marije uit het JGT in Lisse ziet zo rond de kerst een mooie metafoor voor de ontwikkeling die de Jeugd- en Gezinsteams hebben doorgemaakt met de opdracht waarmee ze aan de slag zijn gegaan sinds 2015 en de zelfsturing in de teams. We wilden hem jullie niet onthouden!

Er waren eens tien rendieren. Zij waren het gehele jaar aan het werk om hun taak, cadeautjes rondbrengen voor de kerstman, te volbrengen.  

Wie de kerstman nu precies was, wisten ze soms niet zo goed. Ze zagen hem maar eens per jaar, rond kerst. Meer dan dat hij een rode muts had en hun opdrachten gaf om het goede aantal cadeautjes rond te brengen zonder wachttijden, wisten ze eigenlijk niet. De opdracht die hij de zelfsturende rendieren had meegegeven, was een beetje vaag: doe wat nodig is, dichtbij huis en laagdrempelig. Maar de praktijk was best lastig. 

Daarnaast was er ook nog een rendierencoach die van een afstandje tips gaf aan de rendieren: “Wat maakt dat jullie naar links gaan?” “Wat zou het jullie op kunnen leveren als jullie naar rechts zouden gaan”?  Ook deed de coach wel eens iets met “deep democracy”, dat hield in dat je ook keek wat er onder de wolken gebeurde. Daar bleek namelijk ook nog een hele wereld te zijn. 

De rendieren waren zeer gedreven met de opdracht van de zelfsturing aan de gang gegaan en zijn inmiddels al bijna zes jaar verder.   

Het hele jaar waren ze bezig om hun opdracht voor te bereiden en alle mensen tevreden te houden. Soms gaven ze cadeautjes die mensen eigenlijk helemaal niet wilden hebben en moesten ze zich heel hard inzetten om te zorgen dat mensen toch een cadeautje aan zouden pakken.  

In de loop der de jaren hebben zij veel beter geleerd wat zelfsturing was. Vóór die periode, stuurde de kerstman hun duidelijk aan en hield de teugels vast. Ze hoefden toen helemaal niet na te denken welke kant ze op wilden en waarom ze cadeautjes rond brachten.  

Nu ze zichzelf mochten sturen, hadden ze steeds meer handige manieren gevonden om dit uit te voeren. Ze renden nu vaak netjes twee aan twee en overlegden samen welke cadeautjes ze aan wie konden geven, en welke cadeautjes helemaal niet bij hun hoorden. Andere taken wezen ze toe aan Sinterklaas, of andere mensen in het voorveld. Het ging de rendieren steeds beter af. Het liep als een geoliede machine. En zo werd kerst 2019 de mooiste kerst ooit! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *