Cliëntverhalen

Door betrokken te blijven, kan Niels toch thuis wonen

Niels is 14 als hij door zijn ouders bij ons wordt aangemeld omdat het thuis behoorlijk uit de hand loopt. Hij en zijn ouders raken constant in verhitte discussies waarbij Niels zichzelf niet onder controle heeft en agressief wordt. Er is veel strijd in huis en zijn zus is bang voor hem.

Als ik het gezin ontmoet, zie ik een jongen die worstelt met zichzelf en ouders die met hun handen in hun haren zitten. Het gezin is in een negatieve spiraal terecht gekomen. De problemen lijken te zijn ontstaan door een stapeling van meerdere factoren, dat zien we wel vaker in dit soort situaties. Ouders blijken niet op één lijn te zitten en Niels reageert heel heftig op stress.

Niels wil geen hulp

Het is het begin van een traject dat uiteindelijk een aantal jaren zal duren. Het gaat met ups en downs. We starten met Triple P voor ouders, een intensieve groepstraining waarin zij samen met andere ouders met vergelijkbare problemen worden getraind in het positief opvoeden. Alle pogingen om Niels te bewegen om hulp te accepteren, lopen in het begin op niets uit. Hij leidt wel onder de situatie maar wil geen hulp.

Kan hij nog wel thuis blijven wonen?

Als hij ouder en sterker wordt, worden de escalaties heftiger. Het loopt zo hoog op dat de vraag komt of het nog wel verantwoord is dat hij thuis blijft wonen? Dat blijkt het kantelpunt. Hij wil weten waarom hij doet wat hij doet en zegt ‘Ingrid, help me uitzoeken waarom ik zo boos word!’ Hij wil meewerken aan een onderzoek naar een autisme spectrum stoornis en we maken veiligheidsafspraken met het gezin. Ouders gaan de politie inschakelen op momenten dat het uit de hand loopt en het gezin start een intensief traject van systeemtherapie. De behandelaar heeft een goede klik met Niels. In mijn gesprekken met Niels praten we over welke situaties bij hem stress oproepen en hoe hij kan voorkomen dat het zo hoog oploopt. Nu hij gemotiveerd is, gaat het heel snel beter.

Ik hou het lijntje met het gezin

Van autisme blijkt geen sprake. Hij is blij want dat geeft hoop. “Dat betekent dat ik mijn gedrag tenminste kan veranderen!’ Het is een lange weg met ups en downs waarin we meerdere vormen van hulp inschakelen om het gezin te ondersteunen als het vastloopt. Door de jaren heen blijf ik steeds betrokken. Als het nodig is heel intensief, als het kan op afstand met af een toe een check of het allemaal goed gaat maar het lijntje blijft. Ze weten me altijd te vinden als het weer even vastloopt, ik ben maar een What’s appje weg.

Het gaat met vallen en opstaan maar het gaat steeds beter. Die lijn willen we vasthouden. Om ervoor te zorgen dat de hulp niet stopt als Niels 18 wordt, maken we een perspectiefplan. Zo weten wij wat er nodig is en regelen een WMO indicatie voor een 17+ coach. 

Niels vindt een bijbaantje en het gaat goed op school!  Wat ben ik blij dat we hebben vastgehouden en hij thuis kon blijven, bij zijn ouders.

Ingrid Hesp, gezinscoach JGT

Niels heeft in het echt een andere naam en is niet de jongen op de foto. Om herkenbaarheid te voorkomen, is zijn naam gefingeerd. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *